تشخیص با ارزش بودن یا به قول معروف آنتیک و عتیقه بودن یک جنس کار هر کسی نیست و کارشناس با تجربه این فن را می‌خواهد. ولی همیشه نشانه‌ها و شواهدی هم وجود دارد که بتوان حداقل تشخیص داد کالایی با ارزش است یا خیر.
در مورد خودروها کلا می‌توان از نظر قدیمی و با ارزش بودن آنها را به سه دسته تقسیم کرد که به خودروهای کلکسیونی معروف هستند:
۱- خودروهای آنتیک (نفیس): به خودروهایی که بیش از ۵۰ سال از عمر آنها گذشته باشد، آنتیک می‌گویند.
۲- خودروی کلاسیک: به خودرویی که بیشتر از ۲۵ سال از تولید آن گذشته باشد و دارای مدل خاص، طراحی منحصر به فرد و سبک مهندسی ویژه‌ای باشد.
۳- خودروی فرهنگی (با ارزش معنوی): خودرویی تاریخی که ارزش آن بنا به دلایلی چون مالک، کاربرد یا وابستگی‌های مختلف تعیین می‌شود. البته این خودرو می‌تواند شامل موارد ۱ و ۲ هم باشد.
داشتن مدارک معتبر، میزان کارکرد، سلامت ظاهری و فنی و یا نحوه استفاده از آنها در شرایط فعلی می‌تواند بر ارزش آنها بیفزاید. این خودروها دارای شناسنامه مشخص از فدراسیون اتومبیلرانی ایران هستند و ضمن داشتن معاینه فنی باید پلاک ویژه را از راهنمایی و رانندگی ناجا دریافت کنند.
خیلی‌ها در ایران خودروی کلاسیک دارند یا به قولی کلاسیک‌باز هستند و از این کار لذت می‌برند. ولی داشتن خودروی کلاسیک دردسرهای خاص خودش را دارد که باید عشق و علاقه داشته باشی، پول کافی داشته باشی، وقت زیاد داشته باشی و در بهترین شکل آن را نگهداری کنید.
برخی حوصله ندارند، برخی از مالکان خودروهای کلاسیک دیگر در قید حیات نیستند و فرزندانشان هم خودرو را گوشه‌ای رها کرده‌اند، برخی خسته شده‌اند، تعدادی هزینه‌های تعمیر و نگهداری خودرو را ندارند و یا هر دلیل دیگری. اصلا شاید می‌خواهند از کلاسیک بودن به مدرن بودن کوچ کنند و شاید هم می‌خواهند خودروی کلاسیک دیگری را تجریه کنند.
اما مهم اینجاست که همه این افراد باید بدانند بازار خرید و فروش خودروهای کلاسیک که نیاز به بازسازی و صرف هزینه و وقت زیاد دارد یا اصلا بازسازی نمی‌خواهد خیلی پر رونق است و خیلی راحت می‌توان این خودروهای دوست‌داشتنی را به اهلش سپرد و پولی به جیب زد!
کافی است به سایت شیپور سر بزنید و ببینید چه تعداد خودروی کلاسیک با مدل‌ها و قیمت‌های مختلف برای فروش گذاشته شده است و مالکان آنها یا قصد دارند خودروی کلاسیک جدیدی را بخرند یا می‌خواهند به سراغ مدل‌ها امروزی‌تر بروند.